Mijn borsten

Ze was drieëndertig, net zoals Jezus, en reed zoals een hiphopper met de radio bonkend aan. Q-Music. Ik kende haar niet goed, maar dat herinner ik me nog, omdat mijn moeder Q-Music ook altijd zo overdreven luid opzet. Zelf had ze geen kinderen. Een baby, niet de hare, krijste eenzaam in de stille, volle kerk.

    Kanker. Opnieuw stonden we hier. Hetzelfde verhaal, andere vrouw. Bijna voelde het routineus. Ik was niet kwaad. Ze was wel populair, bedacht ik me. Op de voorste rij alleen maar mensen met rode ogen. Haar vader. Haar moeder. Twee broers en een zus. Een lief met lang haar. Schuifelend en snuitend daarachter, een grote groep vrienden. Een koor misschien, of een voetbalploeg. De volgende rijen, bezet door uitzonderlijk veel familie. Collega’s misschien. Collega’s komen meestal massaal naar begrafenissen. Ze krijgen er waarschijnlijk een dag vrij voor. Belangrijk voor de rouwverwerking en de goede gang van zaken.

    Wij zaten achteraan, achter een dikke pilaar, tussen de mensen die kwamen voor andere mensen. De oude buurvrouw van de vader. De huisgenoten van de zus. Allemaal deftig in het zwart, en zo stil mogelijk triest.

    Helemaal achteraan, in een hoekje van de kerk, stond een groepje van een zevental kinderen, begeleid door een man met verschoten, groene hoodie. Ze friemelden aan hun kleren en draaiden in het rond, maakten apengeluiden en giechelden. Eén ervan zat in een rolstoel. Vier kinderen stonden recht, een drietal zat op de grond. Het klasje van de moeder, speciaal uit hun routine gehaald. Ze hadden elk een tekening vast. Sommigen hadden het papier al terug verfrommeld, of smeerden de glitters van hun tekening op hun gezicht. De man met hoodie zat uitgezakt op de laatste stoel, en leek de kinderen niet op te merken. Ik stoorde me, eerder nog aan hem dan aan hen, en draaide me om om iets te zeggen. Op dat moment viel ze mij op.

    Misschien eerst omdat ze best groot was, tussen de andere kinderen, en er ook al ouder uitzag, veertien, vijftien. Daarna omdat ze dezelfde rok droeg als ik. Haar haar hing los langs haar gezicht, en haar jas hing open. Ze had geen trui aan, hoewel het toch koud was, alleen een roze T-shirt. Onder de T-shirt wiebelden haar dikke borsten, zonder bh. Maar daarover wond ik me nog niet op. Niets verkeerd met losse borsten.

    Het was dat ze met haar handen onder haar T-shirt kroop, en haar twee tata’s stevig vasthield. Vervolgens begon ze haar borsten te strelen en te kneden, als twee dikke deegballen. Ze bracht ze naar haar gezicht, alsof ze zichzelf aan het troosten was – en hoe degoûtant! Mijn voeten waren koud, maar de rest van mijn lichaam gloeide. Waar haalde ze het vandaan? De onbeschoftheid, en dat hier, zonder schaamte dan nog. Als ze kon, zou ze nog aan haar eigen tepels zuigen! Ik haatte haar intens. Alsof ík mijn borsten niet wou vastpakken, zomaar, als ik dat wou. Alsof ík geen zin had om zonder bh, lekker te bewegen, te schudden en te draaien tot ik moe was. Alsof ík het niet spijtig vond dat ik mijn tepels alleen kan raken met het tipje van mijn tong, en ze niet volledig in mijn mond kan nemen. Alsof mijn borsten niet van een ander zijn, níet van de maatschappij, níet van de dokter. Míjn borsten, niet alleen om te bedekken, in te snoeren of om een ander aan te laten lekken. Míjn borsten, niets om me voor te schamen, niets om bang van te zijn, niets om te amputeren. Mijn borsten, míjn borsten!

Nadat ik een paar seconden met mijn ogen tot spleetjes geknepen had staan staren, zonder resultaat, draaide ik me terug om. Ik was machteloos.

(2021)

Bron afbeelding: https://www.dionnevandenbijgaart.com/index/190066631_BORST+IN+BEELD.html#.YYlZL2DMJPY

Een reactie plaatsen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.