Column: Wie zoekt

Als vijftienjarige hoopte ik dat er op een dag een busje langs ons huis zou stoppen. Een gekleurde Volkswagen met een viertal figuren. Drie jongens – van wie minstens één met felblauwe ogen – en een meisje op blote voeten. Jonge mensen die dag per dag leefden en steeds onderweg waren. Hun vrienden waren oud-reizigers die hen hartelijk verwelkomden in excentrieke hutten, huizen of tenten. Hun huid was bruin van alle dagen lezen en leven in de zon, hun glimlach was breed en hun ogen spraken van nachtenlang praten over het leven aan knetterende kampvuren. Met hun busje geraakten ze overal, de volgende stop was Parijs.

Ik, ik hoefde niets meer dan die ene kans, dat ene moment dat ze zouden stoppen langs het huis van mijn ouders. Geen seconde zou ik twijfelen: zo in mijn uniform en zonder afscheid te nemen zou ik de auto inspringen, op weg naar een beter leven. Gedaan met de banaliteit! Verlost van mijn saaie familie! Adieu aan het ellendige leven achter de tralies van een Vlaamse middelbare school!

Helaas: Het busje kwam nooit. Puisterig, gezwollen en bleek maakte ik mijn middelbare school af, ging naar saaie feestjes, lachte zwakjes met de moppen van puistere, gezwollen jongens en liet me toen gedwee afvoeren naar de rechtenfaculteit. Mijn verlangen naar gelijkgestemde vrienden, ontnuchterde bij duidelijk gebrek daaraan, en veranderde in een verlangen naar een mentor, iemand – man of vrouw, felblauwe ogen of blote voeten, het maakte me op dat punt niet meer uit – die me zou kunnen inleiden in het volwassendom. De inhoudelijke vereisten mochten vrij worden ingevuld: ontdekker, filosoof, bourgondiër of rebel – zolang het maar iemand was die ‘het geheim’ had ontdekt, de ware liefde had gevonden, de passie was gevolgd. Iemand met affaires en uit de hand gelopen ruzies, memoires als spion ten tijde van de Koude Oorlog. Iemand die een huis had, zo groot als een tempel, gevuld met schatten van over de hele wereld, liefst nog verborgen achter een simpele rijhuisgevel. Ze bestonden, daar was ik zeker van, maar waar?

‘Wat jij zoekt, zoekt jou ook.’ Uit het feel good magazine van mijn moeder scheurde ik het citaat van Rumi, en plakte het met overtuiging op de deur van mijn kot. Voelden die geweldige mensen zich van tijd tot tijd ook niet eenzaam en onbegrepen, zochten zij naar een protegé, iemand om hun verhalen aan te vertellen? Stiekem fantaseerde ik hoe er op de wereld mensen rondliepen die werden uitgestuurd om mij te vinden. En dan op een dag ding dong: ‘Bent u ianthe Cooreman?’ zo voor mijn deur zouden staan. Intussen pelde de plakband van de deur.

Vandaag ben ik vijfentwintig. Sinds vier jaar ben ik samen met een man die gezegend is door zalige humor, lieve handen en een passie voor koken. Mijn vrienden zijn de meest interessante, grootmoedige, kleurrijke groep mensen die ik ken, en samen hebben we al nachten en uren volgepraat, met glazen wijn, in pyjama, onder de blote sterrenhemel – of gewoon gezellig op café. Omringd door de besten van mijn generatie – alleen het busje ontbreekt nog. Wat is er gebeurd?

De harde waarheid: mijn geduld was op een dag uitgeput, en ik ging zelf op zoek. Al snel besefte ik met een schok dat ik niet de enige was geweest, verloren wachtend op verlossing. Voor ik het wist, trok ik uit het ijskoude, grijze Vlaanderland verschillende drenkelingen naar boven, en voelde ik me verdacht veel zoals de reddingswerker van de Titanic, dobberend in mijn gele rubberboot met zaklamp. Steeds sneller wierp ik een blik op hun half bevroren gezicht, hun blote voeten, blauwe ogen – en haalde ik de klompjes mens uit de donkere zee: ‘Yep, dit is er één voor ons.’

Vandaag werk ik als head hunter, en hijs ik kandidaten in mijn sloep. De hoop dat iemand me zal vinden, is vervangen door de zekerheid: er is toch tenminste iemand die zoekt.

(2020)

Een reactie plaatsen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.